Otwarto oddział kardiologii interwencyjnej

23 listopada w kluczborskim Szpitalu otwarto Kluczborskie Regionalne Centrum Chorób Serca i Naczyń. Oddział kardiologii inwazyjnej jest nowoczesny i w pełni wyposażony, tak by leczyć zawały, stany przedzawałowe, ciężkie zaburzenia rytmu serca.

Z Centrum będą korzystać mieszkańcy powiatu i okolic.

Działalność uruchomiła Polska Grupa Medyczna współpracująca z Śląskim Centrum Chorób Serca w Zabrzu, która zainwestowała w budynek będący własnością powiatu ok. 5 mln zł. Powiat kluczborski wyłożył na ten cel 450 tys. zł.

Otwarta placówka dysponuje ponad 20 lóżkami. Funkcjonować tu będzie m.in. pracownia hemodynamiczna, oddział intensywnej opieki kardiologicznej oraz poradnia kardiologiczna. Planowane jest utworzenie centrum naukowego i poradni kardiologicznej dla dzieci. Odział funkcjonuje "na ostro” przez 24 godziny na dobę.

Podobne ośrodki są m.in. w Częstochowie, Sosnowcu, Chorzowie i Zakopanem. Jakość usług gwarantują wysokiej klasy specjaliści związani z ośrodkiem kardiologicznym w Zabrzu, wśród nich prof. Marian Zembala i prof. Lech Poloński.

Uroczystość otwarcia składała się z dwóch części. Podczas pierwszej, która odbyła się w kluczborskim Starostwie zaprezentowano m.in. działalność Polskiej Grupy Medycznej im. Polonii Świata oraz nowy kluczborski oddział kardiologii interwencyjnej. Prof. Marian Zembala i prof. Lech Poloński za zaangażowanie w utworzenie kluczborskiego centrum otrzymali tytuły Honorowych Obywateli Powiatu Kluczborskiego.

W otwarciu Kluczborskiego Regionalnego Centrum Chorób Serca i Naczyń uczestniczyli m.in.: Wiceminister Zdrowia - Adam Fronczak, Poseł RP Stanisław Rakoczy, Wicewojewoda Opolski - Antoni Jastrzembski, Ks. Prałat Edmund Podzielny - proboszcz Parafii Katedralnej w Opolu i wielu innych dostojnych gości.

Nowi Honorowi Obywatele Powiatu Kluczborskiego

Prof. dr hab. n. med. Lech Poloński
Urodził się w 1947 roku w Andrychowie. Studiował medycynę w Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach, gdzie tytuł i dyplom lekarza otrzymał w 1972 roku. Staże naukowe w zakresie hemodynamiki odbył w Klinice Kardiologii AM w Krakowie (1975), Instytucie Kardiologii w Warszawie (1975), Uniwersytecie w Fuldzie (1978) oraz w Stiftsklinik Augustinum w Monachium (1989). Stopień naukowy dra n. med. otrzymał w 1979 roku. Tytuł naukowy prof. n. med. otrzymał w 1998 roku.
Po ukończeniu studiów odbył staż podyplomowy w Szpitalu Miejskim nr 2 w Zabrzu, następnie pracował w tym szpitalu na stanowisku asystenta. W 1976 roku został zatrudniony w II Klin. Kardiologii ŚAM w Zabrzu, początkowo na stanowisku asystenta, następnie st. asystenta, adiunkta, doc. (1990), prof. nadzw. (1998). W 1998 roku objął kierownictwo III Katedry i Oddziału Klinicznego Kardiologii Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu; od 2003 r. na stanowisku prof. zw.. W ŚAM pełni wiele odpowiedzialnych funkcji: m.in od 1999 roku jest dziekanem Wydziału Lekarskiego w Zabrzu. Od 1999 r. jest członkiem Senatu ŚAM. Działalność naukowo-badawcza koncentruje się na: nadciśnieniu płucnym, chorobach mięśnia sercowego (pierwotnych i wtórnych), chorobie niedokrwiennej i zawale serca, wadach serca - diagnostyce i leczeniu. Wyrazem aktywności naukowej jest czynny udział w wielu kongresach i zjazdach naukowych, krajowych i zagranicznych, m.in. corocznych kongresach Pol. Tow. Kardiologicznego (często przewodniczy sesjom naukowym), European Society of Cardiology, Konferencji Naukowej European Respiratory Society, Międzynarodowej Konferencji Kardiologicznej organizowanej przez ŚCChS w Zabrzu (przewodn. sesji naukowych), Ogólnopolskiej Konferencji Kardiologicznej, organizowanej przez Włocławskie Towarzystwo Naukowe. Dorobek naukowy obejmuje ogółem ponad 200 publikacji zamieszczonych w czasopismach polskich i zagranicznych. Jest autorem i współautorem wielu rozdziałów w podręcznikach, wydawnictw zbiorowych bądź polskich wydań podręczników obcojęzycznych.
Członek Polskiego Towarzystwa Lekarskiego (od 1972), Towarzystwa Internistów Polskich (od 1972), Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego (od 1974), Pol. Tow. Fizjopneumonologicznego - Sekcji Krążenia Płucnego (od 1986). Uczestniczy w pracach wielu zespołów redakcyjnych czasopism polskich i zagranicznych Członek Komisji Kardiologii Komitetu Patofizjologii Klinicznej PAN (od 1999). Konsultant wojewódzki ds. kardiologii woj. katowickiego (1991-1995), woj. częstochowskiego (1996-1999), woj. śląskiego (od 1999). Uhonorowany m.in. Złotym Krzyżem Zasługi.
 

Prof. dr hab. n. med. Marian Zembala
Urodził się w 1950 roku w Krzepicach koło Częstochowy. Studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej we Wrocławiu, które ukończył z wyróżnieniem w 1974 roku, uzyskując jednocześnie wyróżnienie w ogólnopolskim konkursie "Primi Inter Pares".
W latach 1975-1981 pracował jako asystent, a następnie starszy asystent w klinice Chirurgii Serca AM we Wrocławiu. Od roku 1982 w tej klinice pracował na stanowisku adiunkta. W roku 1979 obronił z wyróżnieniem pracę doktorską. W 1980 odbył staż w belgijskiej Klinice Kardiochirurgii.
W latach 1982-1985 odbył w Holandii staż naukowy w klinice Kardiochirurgii St.Antonius Uniwersytetu w Utrechcie, gdzie był inicjatorem projektu współpracy w zakresie bezpłatnego leczenia polskich dzieci z ciężkimi, wrodzonymi wadami serca oraz szkolenia w tej klinice personelu lekarskiego i pielęgniarskiego. W ramach tego projektu operowanych było w Utrechcie ponad 500 dzieci z Polski.
W roku 1985 rozpoczął pracę w nowo powołanej Katedrze i Klinice Kardiochirurgii ŚA.M. w Zabrzu, której kierownikiem był prof. Zbigniew Religa. W roku 1988 odbył kolejny staż naukowy w Deborah Heart and Lung Center w Nowym Yorku.
Asystował przy pierwszych operacjach transplantacji serca w Polsce oraz zabiegu wszczepienia sztucznego serca człowiekowi. W roku 1988 uzyskał specjalizację z zakresu kardiochirurgii. W roku 1989 wraz z dr med. Andrzejem Bochenkiem uruchamiał ośrodek kardiochirurgiczny w Katowicach-Ochojcu.
W 1990 roku, po odbytym kolejnym stażu naukowym w Klinice Kardiochirurgii Uniwersytetu RWTH Aachen w Niemczech, powrócił do Kliniki Kardiochirurgii Śląskiej A.M. w Zabrzu, gdzie zajął się programem transplantacji serca i płuc.
Jako pierwszy w Polsce wprowadził mapping śródoperacyjny oraz operacyjne leczenie napadowego częstoskurczu komorowego w chorobie niedokrwiennej serca oraz pierwszy zastosował u chorego obie tętnice piersiowe-wewnętrzne w chirurgicznym leczeniu choroby niedokrwiennej serca.
W latach 1991-1996 odbywał liczne staże naukowe w Anglii, USA, Francji.
W roku 1997 wykonał pierwszą w Polsce transplantację pojedynczego płuca.
Od 1997 roku jest członkiem Rady Transplantacyjnej. Został także Prezesem Polskiego Towarzystwa Transplantacyjnego, którą to funkcję pełnił do 1999 r. Jest autorem ponad 130 prac naukowych publikowanych w czasopismach i książkach medycznych.
Jest członkiem wielu organizacji medycznych, m.in.: Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego, International Society for Heart and Lung Transplantation. W latach 1992-1995 był członkiem Rady Naukowej Word Society Cardiothoracic Surgery.
Jest uczniem prof. dr hab. med. Z. Religi, z którym pracował od roku 1985, a więc od chwili powstania Kliniki Kardiochirurgii Śl. AM w Zabrzu, do czerwca 1999 roku. Od 1999r. jest kierownikiem Kliniki Kardiochirurgii i Transplantologii Śl. AM w Zabrzu. Od roku 1993 jest Dyrektorem Śląskiego Centrum Chorób Serca w Zabrzu.
 

Archiwum wydarzeń:

2002 | 2003 | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009

2007 © Starostwo Powiatowe w Kluczborku